oorlog

Tweede Wereldoorlog: vrije tijd en werk


Datum interview: din, 20 juli 2010
Verteller: Georgina De Queecker
Interviewer: Marie-Thérèse De Vloo

Tweede Wereldoorlog in Ver-Assebroek


Datum interview: don, 15 juli 2010
Verteller: Louis De Rycke
Interviewer: Marie-Thérèse De Vloo

Tweede Wereldoorlog - Schuilen voor de bommen


Datum interview: din, 20 juli 2010
Verteller: Georgina De Queecker
Interviewer: Marie-Thérèse De Vloo

Marie-Thérèse De Vloo inteviewt Willy Decraemer - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Willy Decraemer vertelt over het boerenleven in Ver-Assebroek, vrije tijd en de mis, de landelijke activiteiten en zijn dromen over de Assebroekse Meersen.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
vri, 2010-07-30 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Trefwoorden: 
Ver-Assebroek,boerenleven,Assebroekse Meersen,mis,vrije tijd,landelijke leven
Straat en Nummer: 
Van Cailliedreef 10, Oostkamp

Marie-Thérèse De Vloo interviewt Georgina De Queecker - sessie 2

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Georgina vertelt over de oorlog, bedevaart in Ver-Assebroek en jeugdherinneringen.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
din, 2010-07-20 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Transcriptie: 
0’01- 1’00 Wij hadden thuis ook een schuilplek als de bommen af kwamen. Onder aan de trap, de geburen kwamen bij ons zitten, wij zaten dan wel dicht bij elkaar maar het ging toch. Moeder zegde dan, wij gaan nu allemaal onze akte van berouw lezen, moest er iets gebeuren, het was veiliger onder de trap te staan als er iets gebeurde, dan bleef de trap staan. 1’05 - 2’14 Er waren altijd bedevaders in onze kerk. Daar was zelfs een parochie processie, met beeld, en als kind gingen we al zingend mee. En engelen gingen daar in. Mijn ouders hadden een zeer goede band met de parochie, ze deden alles goed mee.
Trefwoorden: 
oorlog,bedevaart,Ver-Assebroek
Straat en Nummer: 
Astridlaan 419, Brugge

Marie-Thérèse De Vloo interviewt Louis De Rycke - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Louis vertelt over zijn jeugd in de oorlog, ontspanning in Ver-Assebroek, het overleven tijdens de Tweede Wereldoorlog en de verzetsstrijder Michel Van Hamme.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
don, 2010-07-15 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Transcriptie: 
00.02 Geboren 1936, 4, April 3 jaar bij de zusters naar school geweest, tot in 40. De oorlog, in 1948 , in de gemeente school bijgenaamd de universiteit. Mijn vrienden leven nog allemaal, het was een mooie tijd, maar ik zou het niet meer willen herdoen. En dan gaan werken, eerst in de brugeouse, dan maar Zedegem, west flandria, en eindigde in de betonfabriek van Clice tot de jaren 1990 toen vond ik het wellestjes, ik ben ongeveer 11 jaar aan de dop gestaan, omdat ik geen werk meer vond 01.32 In de oorlog was dat natuurlijk als kind niet alles smerig in die zin , alles was duur je kon bijna niets krijgen of het was op de zwarte markt,het is van horen vertellen natuurlijk,het kan geen kwaad, ik was nog niet groot,ik was nog maar 8 of 9 jaar, als de oorlog gedaan was, maar ik heb het horen vertellen dat het niet menselijk was,voor een ei bijvoorbeeld 20 fr. het is waar hoor, of wel moest je een klein boertje zij, of zelf een zwijntje kweken. En dan ja kwam de slag van Moerbrugge, we hadden veel schik, mijn vader was niet willen terug gaan naar zuid Frankrijk gaan werken,hij had zich weggestoken,hebben hem komen halen gelukkig hebben hem niet gevonden. 02.20 Van dan hebben ze van mij,mij toekomst gemaakt, en toen werd socialist , ik ben fier dat ik socialist ben , waarom omdat zij alleen opkwam voor de werkende klasse,en dan natuurlijk Dan zijn mijn vrienden dan getrouwd zo als men zegt gaat men elk zijn eigen weg , en bij gevolg. Toen ben ik in contact gekomen met de K.W.B. ik heb een mooi tijd gehad in de K.W.B. met de vrienden. Toen we naar stad gingen als kinderen of wel te voet of met de tram, de tram reed van de kerk tot de markt, maar wij natuurlijk als kinderen te voet naar Brugge,de zondag als wij dan naar de cinema gingen dan gingen we te voet door en weer dat was ongeveer drie kwartier gaan, wij waren nog maar 14 jaar. 0353 Ontspanen zaten wij in Rykevelde, of een keer in het wit zand, en somtijds ruzie maken met elkaar ,maar ja dat gebeurd nog niet te veel, maar Rykevelde was eindelijk kastanje tijd was de schoonst tijd van het jaar ,en ja konijntjes stropen, 04.27 We hadden eens een persoon gefopt, ik zat de vrijdag avond met een vriend kastanje te rapen, en wij zagen Mr. Weidemeers een strop leggen ‘morgens om 4 u stonden wij op met onze kloefen(klompen) in onze handen, te voet naar buiten, en heel stil dat niemand het hoorde, en naar Rykevelde dat niemand het hoor de, we hebben dat konijntje uit het strop gehaald, en het geslacht in café bisdom door Koesemaker,dat heeft de Willemeers nooit geweten dan waren wij waarschijnlijk er ook geweest zijn. Dat is echte gebeurd. In de zomer zaten wij in Rykevelde in de winter zaten we in de meersen, en ja die stond altijd onder water, toen werd er geschaatst,maar wij konden niet schaatsen en we slierden op onze kloefen zo naar Oedelem, in de grachten hé, ja dat was in de winter en in de zomer was dat in Rykevelde zoals ik al zij om maar ja dat mocht de boswachter het niet zag,want anders zat hij achter ons. In de oorlog hadden wij niet gemakkelijk. Wij hadden recht over ons een boertje, Stegelman bij genaamd de vogels, dat waren zeer goede mensen,ze hebben veel mensen geholpen tijdens de oorlog, ik heb een mens een zekere Pol Verlinde gekend in mijn straat, we kregen speken van hem ,de kinderen van gans de straat kenden hem, maar op een zekere moment is hij aangehouden, maar ja hij was bij de weerstand, zijn moeder is na de oorlog verhuisd naar Brugge, ze wilde niet meer in Assebroek wonen om dat haar zoon dood was. Vroeger hadden wij meer ruimte, in de Kerklaan stond er geen enkel huis,een postje of 4 dat was al , pannenhuis stond er en het was weide en land, wat wil je we kwamen naar buiten we moeten alleen op passen voor de tram, wij staken de baan over en wij waren in Rykrvelde De meest beroepen hier in Assebroek waren landbouwers toen woonde hier 3000 mensen en dat waren kleine boertjes maar ja nu zij dat allemaal afgebroken er zijn geen meer, daar tussen waren er schonen huizen maar ja de toekomst is veranderd de jeugd is ook veranderd. Als jeugd had ik 5 frank om de 14 dagen dat was met de tram 1 fr door en 1fr weer. Naar mijn werk ging ik de 2 eerst jaren te voet, en in 1953 moest ik in ploeg gaan werken en dan heb ik een vélo gekregen. Vele mensen gingen naar de kerk, toch van ver Assebroek drie vierden, iedereen kende elkaar en vroeger zaten de mensen aan hun deur,te vertellen aan elkaar maar nu zie je dat niet meer waren veel familie van elkaar,maar ja als de mensen vroeger gegeten hadden gingen ze buiten zitten in het Bisdom iedereen zat daar buiten, en te vertellen . Vroeger hadden de mensen geen badkamer en wij wasten ons aan de watersteen met koud water,wij wasten ons éénmaal in de week, ja wij moesten gaan werken en hadden daar door geen tijd om ons te wassen. Toen ik eens naar Lourdes ging heb ik voor de eerst keer een stortbad genomen. Maar ja in de tijd van Moejaard wel, als je, je plechtige communie deed en je had een tante nonneke in de familie of een paster wel dan zat je de eerst, je mocht zo veel leren van je catechismus, de laatste zat je, ik was altijd de laatste, de leraar vond nochtans dat ik goed had geleerd, maar ja! In die tijd waren er nog houten banken,de trein reed op Electric, de tram reed toen op mazout , we noemde hem Kamiltje en hij reed van Brugge naar Zomergem, weg en weren, toen ik over tijd naar Blankeberge ging met de trein zat ik in de zetels, en dacht bij mij zelf waar is de tijd dat er nog houten banken waren Michel van Hamme, heb ik ongeveer gekend, als kind van 8 jaar, als ik hoor vertellen over hem, wel dat was een zeer wreed mens geweest,wat hij gedaan heeft tijdens de oorlog hij is dood geschoten, hij ging met wapens om,hij had verteld dat zij vriend een weerstander was, hij had zich weggestoken achter de haag van spanoohe,maar nu is die haag weg,ze hadden hem gezegd dat hij zijn mond moest houden, of dat ze hem gingen dood schieten, ja maar dat was geen gemakkelijk vent,er werd ook gezegd dat hij weerstander was hij, voerde soldaten en parachutes mee, en is er mee gegaan om weg te steken , maar je mag geen woord zeggen niets, hij heeft ze meegenomen tot in Frankerijk, en is weergekeerd, hij is dan wapens gaan stelen,wapens dat ze gepakt hebben, die s.s. die heeft hem dan dood geschoten,hij zag het in dat hij gaat verliezen, en hij heeft ze dood geschoten, ze waren met 3 hij iemand van de weerstand en een van Brugge,die ik niet ken van de verzetstrijders, waren de mensen daar fier op. Die persoon van onze straat die ons speken Fons gaf,zie zijn hem komen halen,hij werd aangehouden, maar ja hij was bij de weerstand. Assebroek kermis en ook de kleine kermis dat was de leukst tijd,de bisdomvrienden trokken er op uit, dat was leute en plezier, mij vader was lid van de bisdomvrienden, nu is dat heel iets anders De mensen die naar het bisdom café waren gewone arbeiders van Assebroeke, iedereen kon er lid van worden, iedereen was daar welkom, zelfs de Bruggelingen kwamen, met de kermis, ze hadden zelf een eigen orkest ,er was een trommelaar en een met de belletjes, en met teuters, ja dat was zeer goed , ze gingen te voet van café tot café, en zo ging dat toen er waren verschillend café hier in Assebroek, café Pannenhuis deden ze niet, dat was voor de wee dat was apart, ze lagen niet in ruzie,ik heb ze nooit weten binnen gaan in Pannenhuis, De bisdomvrienden, maar ze waren met ongeveer 20 mannen en even veel vrouwen, in hun fleur. Hoe is het eindelijk ontstaan? Er moet ooit een bisschop gewoond hebben in de Molenstraat, maar dat is ver voor mij tijd, en in het jaar 1923 als bisdom gezet is op de hoek wel het was café bisdom, en ja er waren gasten die zei wij zouden toch ook eens plezier maken in Assebroek en ze stichten de bisdomvrienden. hij was gekleed in een hoge hoed, een pietalijr, witte broek met een zwarte streep langs de zijkant, maar ja sommige mensen En vroeger was die hoed in vilt en nadien mochten ze hem wegsmijten ,dat was in karton met mollen velletjes er over, en dat was zoveel voor een hoed; Een van de stichters, de één arm Staf van Hollebeke hij is overledene,al de bisdom vrienden zijn overleden de bisdom vrienden, bestaan niet meer van ongeveer 1960, het was dan een gewone café, en dan zijn wij naar de casino vertrokken,maar het was niet hetzelfde. De kermis duurde toen 8 dagen.
Trefwoorden: 
Tweede Wereldoorlog,Michel Van Hamme
Straat en Nummer: 
Van Rentergemstraat, Brugge

Marie-Thérèse De Vloo interviewt Roger Janssens - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Roger Janssens vertelt over het leven op de Engelendalehoeve, over het leven tijdens de oorlog en de invloed van de kerk in Ver-Assebroek.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
din, 1925-07-28 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Transcriptie: 
is gemaakt, moet nog verbeterd worden
Trefwoorden: 
kerk,Engelendalehoeve,Ver-Assebroek,landelijk leven

Marie-Thérèse De Vloo interviewt Georgina De Queecker - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Georgina vertelt over haar vrije tijd vroeger en werk tijdens de oorlog en in haar kinderjaren.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
din, 2010-07-20 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Transcriptie: 
1’40 - 2’09 Leuke herinneringen, een groep jonge kinderen waar we samen mee op trokken, we gingen naar een speelplein die nu niet mee bestaat Met de fiets, we zaten daar met met 3 op de kruiwagen naar de Vooruitgangstraat, Het Lunapark genoemd. Daar gingen wij de ganse namiddag spelen, met de hele bende. 4’00 - 5’36 Met een kruiwagen, om achter coks te gaan. Zelf de Bruggelingen, kwamen heel vroeg. Ik ben maar tot mijn 14 jaar maar school geweest, zelfs op het einde van het schooljaar ben ik een paar maanden niet naar school geweest, ze brachten er gekwetsten van af de Beernensesteenweg tot Moerbrugge. En dit was de baan waar het leger langs kwam om naar de nonnenschool tegaan. We hebben veel gekwetsten en doden zien passeren die naar de zusterschool (van Nazaret) gingen. Ik heb veel meegemaakt tijdens de oorlog, tijdens de oorlog weet ik nog heel goed, ik was toen tussen 11 à 12 jaar, mijn vriendin en ik gingen naar de spoorweg, dat lag langs de Beernemschesteenweg om coks te rapen. En het was bitterkoud, met mijn vriendin en de kruiwagen vol coks, moesten wij langs een soort water passeren het was nogal diep ik ben daar in gereden, en gekanteld we zijn dan maar naar huis ge gaan met een lege kruiwagen. Tijdens de oorlog hadden wij een zeer goede buurt, iedereen trok met iedereen op. Mijn moeder was verpleegster voor gans de buurt als er iemand gevallen was of had dit of dat gingen ze achter mij moeder. 5’37 - 7’20 Mij mama was ook haar kapster, in de oorlog had ze veel werk, rond 6u stond ze op in de oorlog, het was zelfs dat iemand kwam helpen. Mij papa is afgevoerd naar Duitsland, als hij terug kwam van de oorlog, geeft hij als timmerman gewerkt tot aan zijn pensioen. Mijn ouders waar zeer actief. Ze speelden toneel, mij mama ging gaan turnen in de Gilde dat was in Brugge en altijd met haar fiets. Ik heb nog 2 broers, waar van de jongste is overleden. 7’21 - 8’15 Tijdens de oorlog heb ik veel meegemaakt. Tijdens de oorlog zijn er Duitsers bij ons komen in wonen, bijna in elke huis van de straat waren er soldaten gehuisvest. De vrachtwagens stonden langs de grote baan naar Rijkevelde, en als kinderen gingen we dan rond de vrachtwagen draaien, en we kregen dan ook wel eens snoep, och ja we waren toen kinderen. 8’35 - 10’26 Na mijn schooltijd, ben ik vroeg gaan werken, ik was toen 14 jaar Tijdens de grote vakantie was ik dan voor 2 maanden aan de kust in een hotel. Na mij 14 jaar ging ik dan gaan werken van ‘s morgens om 8 u tot s’ avond 6 u, dat was bij mensen voor het huishouden te doen. Ik ben dit blijven doen tot ik getrouwd ben. Ik had geen beroep, mijn mama was kapster en mijn pap wilde dat ik dat ook zou doen. Maar ik wilde dat niet, ik had daar geen goesting voor, mijn vader was daar kwaad voor. Hij zegde altijd je gaat liever gaan kuisen bij de mensen, hun vuiligheid gaan opkuisen, maar toch wilde ik dat. 10’30 - 15’40 Mijn ouders waren zeer actief. Mijn mama speelde toneel, evenals mijn papa, zo nu en dan deden mij broer en ik ook mede. De naam was toen “ het oud violiertje” dat was de toneelnaam, waar de mannen in speelden, voor de vrouwen noemde het “Het Edelweisje”. Als men vroeger een vrouw nodig hadden, dan moest een man zich in een vrouw verkleden. Mij mama kon goed zingen, ze was in een koor, die is gestart in het klooster van de Zusters en een tante van mij die ook heel goed kon zingen. En dat was mijn mama haar schoonzuster, die waren altijd samen, de groep is zo verder gegroeid Als het koor 50 jaar bestond is mijn mama gedecoreerd geweest met het kruis van st-Donnaas, mij mama heeft gezongen tot haar 83 jaar ze is overleden nu 10 jaar geleden. Ik zelf ben dan ook in het koor gestapt in 1983 en dat beviel mij wel. Ik ben zelf in het bestuur om een beetje te helpen. Ik ben mede-voorzitter van Ocra maar doe het werk van de voorzitter, en ik vind mij daar heel goed mee, ik hoop dat ik dit nog lang mag doen. Ik ben ook lid van het Davidfonds ik heb dat helpen stichten in 1984. Iemand kwam mij vragen als ik wilde helpen om het op te richten. Ik heb dit dan maar aanvaard. We zijn met enkele mensen samen gekomen in de tijd van pastoor Bamelies. We waren daar met een stuk 7 personen. Tot nu toe ben ik nog altijd lid, maar ik zit niet meer in het bestuur. Ik heb 5 kinderen, maar dat brengt ook van alles mee. Voor wat hoorde wat, ik mag altijd een beroep op hen doen. Ze staan altijd klaar voor mij. Nu woon ik nog in Assebroek, ik woon daar nu al 15 jaar, en ik heb nog nooit zo graag in een huis gewoond, waar ik nu in woon, en hopelijk kan ik nog een beetje blijven.
Trefwoorden: 
Tweede Wereldoorlog,Ver-Assebroek,oorlog,vrije tijd,okra
Straat en Nummer: 
Astridlaan 419, Brugge
Syndicate content