werk

Marie-Thérèse De Vloo interviewt Georgina De Queecker - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Georgina vertelt over haar vrije tijd vroeger en werk tijdens de oorlog en in haar kinderjaren.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
din, 2010-07-20 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Marie-Thérèse De Vloo
Transcriptie: 
1’40 - 2’09 Leuke herinneringen, een groep jonge kinderen waar we samen mee op trokken, we gingen naar een speelplein die nu niet mee bestaat Met de fiets, we zaten daar met met 3 op de kruiwagen naar de Vooruitgangstraat, Het Lunapark genoemd. Daar gingen wij de ganse namiddag spelen, met de hele bende. 4’00 - 5’36 Met een kruiwagen, om achter coks te gaan. Zelf de Bruggelingen, kwamen heel vroeg. Ik ben maar tot mijn 14 jaar maar school geweest, zelfs op het einde van het schooljaar ben ik een paar maanden niet naar school geweest, ze brachten er gekwetsten van af de Beernensesteenweg tot Moerbrugge. En dit was de baan waar het leger langs kwam om naar de nonnenschool tegaan. We hebben veel gekwetsten en doden zien passeren die naar de zusterschool (van Nazaret) gingen. Ik heb veel meegemaakt tijdens de oorlog, tijdens de oorlog weet ik nog heel goed, ik was toen tussen 11 à 12 jaar, mijn vriendin en ik gingen naar de spoorweg, dat lag langs de Beernemschesteenweg om coks te rapen. En het was bitterkoud, met mijn vriendin en de kruiwagen vol coks, moesten wij langs een soort water passeren het was nogal diep ik ben daar in gereden, en gekanteld we zijn dan maar naar huis ge gaan met een lege kruiwagen. Tijdens de oorlog hadden wij een zeer goede buurt, iedereen trok met iedereen op. Mijn moeder was verpleegster voor gans de buurt als er iemand gevallen was of had dit of dat gingen ze achter mij moeder. 5’37 - 7’20 Mij mama was ook haar kapster, in de oorlog had ze veel werk, rond 6u stond ze op in de oorlog, het was zelfs dat iemand kwam helpen. Mij papa is afgevoerd naar Duitsland, als hij terug kwam van de oorlog, geeft hij als timmerman gewerkt tot aan zijn pensioen. Mijn ouders waar zeer actief. Ze speelden toneel, mij mama ging gaan turnen in de Gilde dat was in Brugge en altijd met haar fiets. Ik heb nog 2 broers, waar van de jongste is overleden. 7’21 - 8’15 Tijdens de oorlog heb ik veel meegemaakt. Tijdens de oorlog zijn er Duitsers bij ons komen in wonen, bijna in elke huis van de straat waren er soldaten gehuisvest. De vrachtwagens stonden langs de grote baan naar Rijkevelde, en als kinderen gingen we dan rond de vrachtwagen draaien, en we kregen dan ook wel eens snoep, och ja we waren toen kinderen. 8’35 - 10’26 Na mijn schooltijd, ben ik vroeg gaan werken, ik was toen 14 jaar Tijdens de grote vakantie was ik dan voor 2 maanden aan de kust in een hotel. Na mij 14 jaar ging ik dan gaan werken van ‘s morgens om 8 u tot s’ avond 6 u, dat was bij mensen voor het huishouden te doen. Ik ben dit blijven doen tot ik getrouwd ben. Ik had geen beroep, mijn mama was kapster en mijn pap wilde dat ik dat ook zou doen. Maar ik wilde dat niet, ik had daar geen goesting voor, mijn vader was daar kwaad voor. Hij zegde altijd je gaat liever gaan kuisen bij de mensen, hun vuiligheid gaan opkuisen, maar toch wilde ik dat. 10’30 - 15’40 Mijn ouders waren zeer actief. Mijn mama speelde toneel, evenals mijn papa, zo nu en dan deden mij broer en ik ook mede. De naam was toen “ het oud violiertje” dat was de toneelnaam, waar de mannen in speelden, voor de vrouwen noemde het “Het Edelweisje”. Als men vroeger een vrouw nodig hadden, dan moest een man zich in een vrouw verkleden. Mij mama kon goed zingen, ze was in een koor, die is gestart in het klooster van de Zusters en een tante van mij die ook heel goed kon zingen. En dat was mijn mama haar schoonzuster, die waren altijd samen, de groep is zo verder gegroeid Als het koor 50 jaar bestond is mijn mama gedecoreerd geweest met het kruis van st-Donnaas, mij mama heeft gezongen tot haar 83 jaar ze is overleden nu 10 jaar geleden. Ik zelf ben dan ook in het koor gestapt in 1983 en dat beviel mij wel. Ik ben zelf in het bestuur om een beetje te helpen. Ik ben mede-voorzitter van Ocra maar doe het werk van de voorzitter, en ik vind mij daar heel goed mee, ik hoop dat ik dit nog lang mag doen. Ik ben ook lid van het Davidfonds ik heb dat helpen stichten in 1984. Iemand kwam mij vragen als ik wilde helpen om het op te richten. Ik heb dit dan maar aanvaard. We zijn met enkele mensen samen gekomen in de tijd van pastoor Bamelies. We waren daar met een stuk 7 personen. Tot nu toe ben ik nog altijd lid, maar ik zit niet meer in het bestuur. Ik heb 5 kinderen, maar dat brengt ook van alles mee. Voor wat hoorde wat, ik mag altijd een beroep op hen doen. Ze staan altijd klaar voor mij. Nu woon ik nog in Assebroek, ik woon daar nu al 15 jaar, en ik heb nog nooit zo graag in een huis gewoond, waar ik nu in woon, en hopelijk kan ik nog een beetje blijven.
Trefwoorden: 
Tweede Wereldoorlog,Ver-Assebroek,oorlog,vrije tijd,okra
Straat en Nummer: 
Astridlaan 419, Brugge

Interview met Rik Vertongen door Benoit Kervyn

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Rik Vertongen legt uit wat een Refugio is, en wat de taken zijn.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
zon, 2010-04-18 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Benoit Kervyn
Transcriptie: 
00’00 Wat is een Refugio precies? 0’30 Moet je al eens de pelgrimstocht gedaan hebben als voorwaarde om de Refugio te mogen leiden? 00’58 Wat is je verantwoordelijkheid precies? Je werkt samen met de plaatselijke bevolking? 2’48 Hoe lang verblijft u in een Refugio? 4’23 Gebeurde het dat je mensen moest terugsturen? 5’57 Zijn er diverse Refugio’s in de regio? Of moeten pelgrims 50 kilometer wandelen om een andere te vinden? 7’12 Ze krijgen een bed en een douche, maar voor eten moeten de pelgrims zelf instaan? 7’53 Wat is het percentage pelgrims dat te voet en met de fiets komt? 8’37 Welke nationaliteiten krijg je het vaakst over de vloer? 10’40 Welke leeftijd krijg je het vaakst over de vloer? 11’57 Ik kan me voorstellen dat veel mensen verwondingen opgelopen hebben aan de voeten. Wie helpt de pelgrims met deze verwondingen? 13’24 Is er een reden waarom je gekozen hebt voor een hospitalairo? 15’04 Wat ervaar je na deze 14 dagen? 16’10
Trefwoorden: 
Refugio,pelgrims,Hospitalaira
Straat en Nummer: 
Brugge

Interview met Robert Houttekier - sessie 1

geïnterviewden: 
Samenvatting: 
Robert Houttekier werkte zijn leven lang voor de christelijke mutualiteit in de Oude Burg en kwam zo dagelijks in contact met Georges'tje. Hij organiseerde vaak reizen en uitstappen waarop Georges bijna altijd meeging. Ook gingen ze vaak op stap.
Language: 
Nederlands
Datum van interview: 
maa, 2010-01-11 (Gehele dag)
Extra Beschrijving / Notities: 
Frederik Maertens
Straat en Nummer: 
Komvest 45, 8000 Brugge (Erfgoedcel Brugge)
Syndicate content